Singajo's world

De lachende zwijntjes

Posted in Heimwee, Uncategorized by singajo on woensdag, 27 augustus, 2008

 

Ze zegt me dat die zwijntjes niet lachten toen ze de foto maakte, “Ze schreeuwden het uit van angst! Amai die beesten kunnen nogal te keer gaan. Heb je al ooit een zwijn horen janken?”

Heb ik. Een slachtensklare zeug. Met het mes op de keel.

Ik zeg haar dat die zwijntjes wel lachen, omdat dat kietelt, zo een mensenhand. En omdat zij de vrouw die de zwijntjes vasthoudt in haar onnavolgbare stijl enthousiasmeert  voor op de foto. 

Zij doet me ook lachen, telkens ik haar hoor of zie. Ik mis mijn vriendin soms heel hard. Zo hard dat ik er niet van kan slapen. Dan sta ik op in het holst van de nacht en skype ik haar. Dan lachen we om de zwijntjes en vertellen we mannenpraat. Dan laat ze me haar nieuwe jurken zien en bespreken we de gemoedstoestand van onze gemeenschappelijke schrijversvriend met zijn proper kapsel. Onze eigen gemoedstoestand. Dan zwijgen we soms een poosje omdat er ondanks dat videobeeld een groot gemis is.

En toch, als ik haar gezien heb, keert de rust weder, val ik met een glimlach on my face in slaap. 

Lachende of huilende zwijntjes? ’t Doet er niet toe. Maar haar zie ik doodgraag. Dat wel.

Tagged with: , ,