Singajo's world

Les goûts et les couleurs

Posted in Uncategorized by singajo on dinsdag, 1 juli, 2008

Nog een schitterende Antonioni gezien: Professione: Reporter. Zalige roadmovie met  Jack Nicholson op z’n best. In prachtige, polaroidachtige kleuren dit keer. Had in mijn Michelangelo enthousiasme naar Den Duits gebeld om ons te vergezellen want die kan een vleugje verfijnde cultuur wel gebruiken. Al is het maar om er nadien mee uit te pakken bij z’n nieuwste verovering. Dit keer had hij ze mee. Een bakvis van 14, zo dacht ik op het eerste gezicht, maar het frêle meisje bleek 28. Het is echt wel opvallend hoe buitenmaats geconserveerd de vrouwen hier kunnen zijn. Ze was vers aangekomen uit Kuala Lumpur omdat er in Singapore beter werk te vinden is in de marketing van koffiezetapparaten. Het kind bleek met moeite Engels te praten, laat staan dat ze een letter Italiaans verstond dus ik veronderstel dat ze niet veel van de film begrepen heeft. Toen we nadien een glas gingen drinken droop de verveling van haar gezicht. Op haar gegeeuw afgaand, bleek ze bovendien niet echt geïnteresseerd in wat Den Duits te zeggen had en zelf woorden produceren was evenmin aan haar besteed. Ze tokkelde in snel tempo het ene sms’je na het andere op haar handphone. Naar haar echte liefde dacht ik even. Maar dat zal Den Duits worst wezen. Er zat immers een jonkvrouw naast hem. En dat is wat telt. Den Duits zei dat het vel-over-been meisje in witte short rechten had gestudeerd in Londen maar dit leek me een grove leugen. Hij twijfelde ook sterk maar stelde er haar geen vragen over laat staan dat hij had geïnformeerd naar haar gedacht over het Singaporese rechtssysteem. Den Duits die doorgaans een fijne gesprekspartner is en voorzien van een behoorlijk IQ laat zich met plezier inpakken door dit soort dametjes op zoek naar een financieel zekere toekomst. Niets mis mee. Ieder doet op zijn manier aan ontwikkelingshulp. Maar ik begrijp het niet. Moet een vrouw dan alleen maar schoon zijn om naar te kijken? En zelfs dat was ze niet, ze zag eruit als een ondervoede windhond. Maar zoals het gezegde zegt:Les goûts et les couleurs, ça ne se discute pas.

Advertenties

Michelangelo Antonioni

Posted in Uncategorized by singajo on zondag, 29 juni, 2008

Soms durven we hier klagen over een gebrek aan cultureel waardige activiteiten maar dat ligt misschien wel aan onszelf omdat we hier zelden een museum binnenlopen. Met dank aan ons recentste en uitzonderlijke bezoek wisten we dan toch dat er een Michelangelo Antonioni retrospectieve zou komen. Die loopt nu en zorgt voor een soort van bevreemdende trip. Nooit geziene cinema.  La Notte (na 4 Antonioni’s mijn voorlopige favoriet) overlaad je bij momenten met fashion-shoot achtige beelden die men nu qua stijl krampachtig tracht te imiteren in de wereld der dure publiciteit. Klasse. Prachtige cinematografie. Soms leeg en tezelfdertijd overladend. Met tergende conversaties, dodende stiltes, desolate locaties en een bijwijlen dreigende sfeer.  Theatraal maar overtuigend. Zo’n films maken ze helaas niet meer.

Nog tot en met 6 juli in het National Museum of Singapore. Allen daarheen! 

(op de foto: Monica Vitti (l) en Jeanne Moreau (r) in La Notte)