Singajo's world

utopie

Posted in Uncategorized by singajo on woensdag, 20 mei, 2009

Ter verstrooiing

zijn we gisterenavond

naar de cinema geweest

nu was ik al sceptistisch gezind op voorhand

en u mag van me weten

dat dit gevoelen in dien mate

is overgeslaan in een gevoel

van ongeloof

dat ik van plan ben om amerikaanse films met ingang van vandaag

te mijden

als de zwijnenkoorts

ze zijn er zo over

die spektakelfilms

ze  zijn zo stom

ondanks die goed bedachte moordscenes

ondanks de bij wijlen adembenemende decors

 

Ik had al vermoed

dat angels & demons

geen spek

voor mijn bek

zou zijn

ongeloofwaardig

qua acteerwerk,

qua plot,

qua overdrijvende overvloed

aan momenten waarop ik zat te denken

dat het haast scanduleus is

dat meer mensen naar die flauwe kul

willen kijken

dan naar een film

die je echt raakt

maar de gedachte aan

een ontploffend vaticaan

vond ik desondanks

een mooie utopie.

Advertenties

Tokyo!

Posted in Uncategorized by singajo on donderdag, 16 oktober, 2008

Vierentwintig minuten na middernacht. Juist terug van een heerlijke avond cinema. Een triptiek met de hoofdstad van Japan als centraal gegeven. De verhalen staan los van elkaar, zijn heel uiteenlopend maar passen wonderwel bijeen. Surrealistisch, bij momenten teder, sensueel, absurd,  en heel  Japans, ook al zijn twee luiken het werk van de Franse filmmakers Michel Gondry (Eternal Sunshine of the Spotless Mind) en Leos Carax (Mauvais Sang, Les Amants du Pont-Neuf).

Bong Joon-ho (The Host, Memories of Murder), is als Koreaan de enige Aziaat in het regisseurstrio. Zijn “Shaking Tokyo”, over een zelfverklaarde “hikikomori” is aandoenlijk mooi, maar ik heb  vooral hard moeten lachen met de granatenwerper in  “Merde” van Carax. En met het ‘stoel-meisje’ uit “Interior Design” van Gondry voelde ik me ambitiegewijs een beetje verwant. 

Een zalig drieluik over bizarre creaturen in een eigenzinnige, ook wel vreemde  wereldstad. 

Tokio! is sublieme klasse. 113 minuten lang.   Vrienden in Singapore: gaat dat zien. En snel. 

(Fragment uit het slotluik “Shaking Tokyo”.)

Michelangelo Antonioni

Posted in Uncategorized by singajo on zondag, 29 juni, 2008

Soms durven we hier klagen over een gebrek aan cultureel waardige activiteiten maar dat ligt misschien wel aan onszelf omdat we hier zelden een museum binnenlopen. Met dank aan ons recentste en uitzonderlijke bezoek wisten we dan toch dat er een Michelangelo Antonioni retrospectieve zou komen. Die loopt nu en zorgt voor een soort van bevreemdende trip. Nooit geziene cinema.  La Notte (na 4 Antonioni’s mijn voorlopige favoriet) overlaad je bij momenten met fashion-shoot achtige beelden die men nu qua stijl krampachtig tracht te imiteren in de wereld der dure publiciteit. Klasse. Prachtige cinematografie. Soms leeg en tezelfdertijd overladend. Met tergende conversaties, dodende stiltes, desolate locaties en een bijwijlen dreigende sfeer.  Theatraal maar overtuigend. Zo’n films maken ze helaas niet meer.

Nog tot en met 6 juli in het National Museum of Singapore. Allen daarheen! 

(op de foto: Monica Vitti (l) en Jeanne Moreau (r) in La Notte)