Singajo's world

les histoires du viking – chapitre 5

Posted in les histoires du viking by singajo on woensdag, 19 maart, 2008

toba.jpg 

Ondanks de koude Bukitinggi bergen gaan de geliefden het nogmaals in de hoogte proberen. Lake Toba is de laatste halte alvorens ze terug naar Singapore zullen terugkeren. Nog nooit eerder heeft het vikingmeisje zo een groot meer gezien. De zeerover heeft haar uitgelegd dat het een vulkanisch meer  is dat duizenden jaren geleden is ontstaan door een enorme knal.  De wolken boven het meer zijn van ongeziene schoonheid en de piraat komt helemaal tot rust en waant zich aan het Lago di Como. Hij staart uren naar de wolkenpracht en bestudeert de afgeronde bergen. 

 voeten.jpg

Hun room with a view ligt op Tuk Tuk eiland, midden in het Toba meer, en iedere keer ze naar het vasteland gaan, nemen ze een van de kleurrijke eilandboten die ieder uur voorbij hun kamer varen. De boot zegt “toet-toeoet” als hij arriveert, en dan haasten ze zich naar beneden voor de halfuur durende tocht over het zoete meerwater.

 tuktukboot.jpg

De koloniaal kan misschien soms wel eens rustig zijn, maar heel lang duurt dat nooit. “Toeoeoeoe, gaan we nog een brommeruitstap maken?”, vraagt hij en zo komt het dat het vikingmeisje naar een warmwaterbron hoog in de bergen gaat. Een oude man heeft vlak bij de bron een zwembad gegraven  waarin hij afgetapt water uit de bron laat stromen. Het is het heetste bad waar het vikingmeisje ooit in gebaden heeft. Bijna heeft ze haar poep verbrand.

hotpool.jpg 

Op de terugweg horen ze vreemde muziek uit een houten dorp komen en ze besluiten om een kijkje te nemen en zo belanden ze op een traditioneel vrijgezellenfeest waar meisjes jongens kunnen kiezen en omgekeerd. Al die jonge mensen dansen heel voornaam en zijn feestelijk uitgedost terwijl de rest van het dorp nieuwsgierig toekijkt vanuit de verte. De sfeer is gezellig en en er zijn veel mooie kindertjes. Bijna had de viking er eentje meegenomen voor haar vriendin maar ze besefte algauw dat het kleine jongentje de zwemtocht naar singapore niet zou overleven.

 baby.jpg

Het is ondertussen 10 janauri van het jaar 2008 na christus en de viking en de koloniaal beseffen dat het tijd wordt om naar huis te gaan want hun geld is op gereisd. “Maar eerst moet mijn baard eraf”, zegt de piraat. Hij wil er proper uitzien want in Singapore is hij tenslotte en deftige koloniaal. Een klein kapstertje neemt de taak serieus ter hand en laat geen enkel haartje op zijn kaken staan. Doch, ze heeft heel wat moeite met de kunst der symmetrie. En zo komt het dat de bebaarde zeerover de a-symmetrische besnorde koloniaal werd.

snor.jpg 

Les histoires du viking – chapitre 4

Posted in les histoires du viking by singajo on zondag, 16 maart, 2008

surfboy1.jpg

Ooit was Nias een befaamd surfoord, van heinde en ver kwamen er stoere kerels geflankeerd door surfbabe’s om er de golven te trotseren. Maar alle zee- en aardbevingen hebben de meeste waterliefhebbers afgeschrikt,  bijna alle losmen zijn leeg en in het sjieke hotel aan het einde van het kronkelbaantje op Lagundra Beach wonen nu de hulpverleners van het Rode Kruis die huizen  bouwen voor de Niasianen die alles verloren hebben door al dat natuurgeweld.  De koloniaal en zijn viking zullen Nieuwjaar vieren in Losmen Damen, bij de dikke uitbater Simon die zich omringd heeft met veertienjarige studentjes die het domein bewaken, koken en de afwas doen. Allen zijn ze verheugd met de komst van de twee reizigers want zo kunnen ze hun Engels een beetje oefenen, en vooral;  eindelijk komt er nog eens wat geld in de la.  De menukaart is heel uitgebreid, en ondanks dat er geen gasten zijn, zijn alle gerechten te verkrijgen. Als de koloniaal een nasi goreng bestelt, schiet het hele huis in actie. De ene gaat ajuinen kopen, de andere vertrekt op chillijacht en Simon rijdt met zijn brommer om een verse gasfles. Anderhalf uur later is de heerlijke nasi klaar.

Behalve de roodharige vrouw en de besnorde man – die ondertussen een baard heeft gekregen – is er niemand  om met de kindertjes nieuwjaar te vieren. Simon bestelt zeeverse kreeften bij de vissers en de koloniaal gaat hout hakken in het palmbomenbos terwijl de viking hun sjiekste kleren wast die ze  zullen aantrekken voor het nieuwjaarsfeest. Als de zon in de zee is gezakt, steken ze de vierendertig kaarsjes aan waarmee ze  het  betonnen platform met uitzicht op zee hebben versierd. Op het betonnen platform stond vroeger een huis maar dat is ook weggeblazen door de kwade golven, alleen het toilet staat er nog, al is er niemand die het gebruikt omdat het open en bloot op het strand staat nu. De koloniaal heeft een fles champagne meegesmokkeld uit Singapore en vanavond vliegt de kurk eraf!

1 januari 2008. “Gelukkig Nieuwjaar!!!”. Dat zou het vikingmeisje nu heel graag zeggen tegen haar lieve moeder en wijze vader. Helaas, de telefoon is gestolen omdat het vikingmeisje hem met haar tipsy hoofd heeft buiten laten liggen. “Een schoon cadeau voor de gelukkige vinder. We zijn hier tenslotte om de mensen een beetje rijker te maken”, zegt de zeerover nuchter. En dat is eigenlijk heel waar want iedereen is hier straatarm. Iedereen probeert iets te verkopen als er dan toch eens een zeldzame toerist passeert. En de piraat zal nooit afdingen op de prijs, integendeel, hij betaalt met plezier het dubbele. Dat vindt de viking die doorgaans een meesteres is in het afpingelen heel charmant. Samen doen ze onnodige inkopen en brengen ze het moslimgewaad dat het vikingmeisje in de Bukitinggi bergen heeft gekocht naar een naaister die de ‘jurk’ een beetje zal verwesteren, zodat het kleedske zal kunnen doorgaan  als een echte “dries van noten’”.

naaister-2.jpg

Het nieuwjaarsfeest was trouwens heel grappig, samen met de studentjes heeft de viking tot een stuk in de nacht gedanst op Indonesische top 10 muziekjes terwijl de koloniaal haar een beetje uitlachtte. Ze zijn met al hun kleren aan in de zee gesprongen en hebben een groot vuur aangestoken ter ere van het nieuwe jaar. Na de dolle nieuwjaarspret worden ze  wel heel stil als ze Lisa ontmoeten. Vroeger had  Lisa een mooie winkel en een groot huis. Nu saat er alleen nog een naakt gebouw met veel afgebrokkelde beton. Lisa slaapt op de grond en verkoopt waspoeder & snoepjes. Ze heeft trieste ogen en geen geld.

lisashop.jpg 

 

 

Les histoires du viking – chapitre 3

Posted in les histoires du viking by singajo on zondag, 9 maart, 2008

bukit.jpg 

Ook al zijn de viking en de piraat die eigenlijk een koloniaal is, gek op de zilte lucht van de zee, toch besluiten ze vandaag om de bergen in te trekken. Vier uur in een volgestouwde bus met allemaal menskes die nootjes eten, langs kronkelbanen en daar verschijnt opeens een berg en op die berg ligt het stadje Bukitinggi. Nog maar goed en wel in de hoogte aangekomen en het vikingmeisje wordt een beetje ziek. Ook de koloniaal heeft een snotneus en ze besluiten unaniem: “Morgen zijn we hier weg! De bergen dat is niets voor ons. het is hier veel te koud.”

 kermis2.jpg

De volgende dag kijken ze hun ogen uit in de antieke dierentuin vol apen en beren en  papegaaien. De zoo ligt helemaal op de de top van de stad. De beesten zien er niet gelukkig uit en hun kooien zijn smerig vuil en alles stinkt, ook de dieren maar de kramiekelige kermis die is neergeplant in die mistroostige dierenboel van Bukitinggi is werkelijk fabuleus. Met piepende schommelstoelen en  geen paarden- maar tijgermolens. Het vikingmeisje is dol op oude speelgoedtuigen dus het wordt alsnog een topdag in de koude snotvallingen en koorts veroorzakende bergstad. En wat wel het wondermooiste van de dag is: als de viking en de koloniaal op een minibus staan te wachten, die normaal gezien om 6 uur zou arriveren maar er om zeven uur nog niet is,  verschijnt er plots een regenboog aan de hemel. “Kijk!’, roept het ge-exiteerde vikigmeisje, en de koloniaal zegt: “ik heb die speciaal voor u bestelt.” 

regenboog.jpg 

De trip door de bergen van Bukitinggi naar Sibolga is een noodzakelijk kwaad. Een hele nacht op de wiebelende achterbank van een aftandse minibus, wel duizend keer  is  het versleten rijtuig door diepe putten gereden waardoor de ijlende viking telkens met haar hoofd tegen het plafond van de wagen terecht kwam. Ze heeft amper geslapen. Maar de zeerover straalt vandaag! Straks kruipen ze samen op de Nias Indah, een feeerieke, houten ferryboot, die hen naar het eiland Nias zal brengen. De piraat wordt helemaal gek in de haven, als hij een boot ziet is dat altijd zo. Er stappen niet alleen mensen aan boord, maar ook kippen en geiten en er liggen zakken vol rijst en bananen. De kippen maken veel kabaal en de boot zit overladen vol. Maar daar heeft het koppeltje  niet zoveel last van want ze hebben zoals echte kolonialen voor bijna geen geld naar westerse normen een mooie slaapcabine in kabouterformaat gehuurd. Telkens de viking uit haar cabine komt om een piesje te doen in het stinkende toilet (dat eigenlijk een gat in de vloer is) naast de machinekamer is ze een half uur onderweg, balancerend tussen de mensen die op de grond slapen of drinken of naar muziekjes luisteren, langs de  kakkelende kippen en mekkerende geiten, voorbij de donkere mannen die soep staan te koken. De zeelucht doet wonderen. Terwijl de zeerover bijna  heel de nacht door het raampje en met een lauwe vodka in de hand  naar de kabbelende zee staart, slaapt het vikingmeisje als een roos en de volgende dag is haar koorts verdwenen.

niasboot.jpgniasboot2.jpg

Wordt vervolgd. 

 

 

Les histoires du viking – chapitre 2

Posted in les histoires du viking by singajo on donderdag, 6 maart, 2008

 

bootstrand.jpg

Het vikingmeisje  heeft geen zin om in singapore te blijven voor kerstmis en de koloniaal heeft haar meegenomen naar Bungus Beach, vlak bij Padang op het eiland Sumatra. Ze slapen in een klein hutje op het strand en kijken uren vol verwondering naar de manuele viskunsten van de vissers. Er zijn nergens toeristen te  zien want iedereen heeft immers angst voor de tsunamie. De vissers moeten er om lachen en zeggen dat alleen Allah weet wanneer er zo’n vloedgolf komt. Ook de koloniaal gelooft niet in die flauwe kul maar toch vindt hij het spannend en besluit hij te wachten op wat hoogstwaarschijnlijk niet komen zal.  Doch, de viking is er niet gerust in, ze probeert dit wel te verbergen voor haar geliefde want vikingmeisjes zijn altijd stoer maar de koloniaal leest  de angst in haar ogen.”Wees niet bang mijn vrouw”, zegt hij met overtuigende stem. “Ik zal  u redden van verdrinking en u de hoge bergen indragen.” Deze woorden maken het vikingmeisje   helemaal rustig. “Kom, we gaan op verkenning”, zegt de koloniaal en de viking springt achterop het brommertje dat hen langs palmbomen en authentieke dorpjes vol moskeeen naar een plaats brengt waar de mensen nog nooit een roodharige viking hebben gezien. De Indo’s kijken met angstige ogen naar de reuzenvrouw, de kindertjes moeten wel om haar lachen en trekken gekke bekken, zoals de viking dat ook wel soms doet als ze een aap ziet. Maar nu voelt zij zich een aap. Ze vluchten weg voor al dat bekijks en brommeren voor een frisse duik naar een verlaten strand. Er is nergens een kat of hond of mens of rat te bespeuren. Als het vikingmeisje terug boven water komt na een lange diepe duik staat het strand helemaal vol met nieuwsgierige kindertjes en honden en katten maar geen ratten.

kindjesstrand.jpg 

“Ik wil hier weg!” schreeuwt de viking (die zich net even terug meermin had gevoeld) en de zeerover (dat is dus de bijnaam van de koloniaal) besluit de handdoeken te laten drogen op een struik in een afgelegen straatje. Het duurt niet lang of daar staat meneer Aznar die hen dwingend uitnodigt om een tas thee te drinken in zijn living. Op zijn oprit staat een grote boot die hij zelf heeft gemaakt. Hij is een polyester-knutselaar en toont hen ook de beenprothese en blauwe stoel waar hij weken heeft aan gefrult. Zijn vrouw zet zelfgebakken koekjes op tafel en meneer Aznar vraagt of ze bij hem blijven logeren. Hij is heel fier omdat er twee witte creaturen in zijn salonzetels zitten en al snel komen er heel wat nieuwsgierige buurtmeisjes kijken wat er gaande is in het huis van de botenbouwer. Meneer Aznar rookt kreteksigaretten die heerlijk geuren. Hij laat trots zijn grote huis zien. Ondertussen vragen de meisjes voortdurend om op de foto te staan met de koloniaal of de viking. Misschien zijn die meisjes niet rijk maar ze hebben toch allemaal een gee-es-em met een ingebouwde camera. De viking denkt dat de meisjes de foto’s aan al hun vriendinnen zullen tonen. Misschien zullen ze wel zeggen dat de zeerover hun vriendje is. Of misschien ook dat ze echte filmsterren hebben ontmoet.

       asnar.jpg 

De viking zit heel graag achterop het brommertje. Niet alleen omdat de zeerover een gekke chauffeur is, en er dan niemand naar haar  blijft gapen maar ook omdat er vreemde rijtuigen passeren langs de weg. “Bye Bye meneer Azwar”, wuift het vikingmeisje en ze is dolbarstens blij dat ze terug even alleen is op het brommertje met de gekke koloniaal die liedjes zingt. Als het plots begint te regen, schuilt het duo in de warung van een moslimvrouw. Een warung is een winkel waar je voedsel of handdoeken kunt kopen, soms kan je er thee drinken of zelfs heerlijke padang gerechten eten.  De vrouw geeft een zwarte doek aan het vikingmeisje zodat ze haar rode lokken kan verbergen en ze er met een beetje verbeelding uitziet als een maagdelijk braaf meisje. Maar de zeerover weet wel beter! Hij vindt dat ze er vooral kluchtig uitziet  met die zwarte doek. “Zet snel je helm op”, beslist de koloniaal als het stopt met stortregenen en blijft motregenen, “en heb geen angst, de regen kan ons alleen maar nat maken. “En ze  springen op de gemotoriseerde tweewieler die hen door de heuvels terug naar Bungus Beach brengt.

                                                           ****** 

Samen met de kok van Losmen Carlos hebben de meermin en de zeerover gisterenavond naar de storm gekeken. Er vielen soms kokosnoten op het dak en dat maakte een hels lawaai. De zee was heel wild en het leek alsof de wereld zou vergaan. Ze hebben een hele fles martini uitgedronken en vreemde sigaretten gerookt om de geboorte van het kindeke jesus te vieren. Het was gezellig, doch de zeerover begon zich zorgen te maken over het weersverloop.  En terecht, ook nu blijft de hemel leeglopen. Heel de dag blijven de zeerover en de meermin in hun hut om gezelschapspelletjes te spelen. Als het avond wordt wandelen ze met een paraplu naar een padang resaurant. De pikante gerechten zijn overheerlijk. Er staan wel vijftien schoteltjes met exotische bereidingen op de tafel. Ze smullen hun buikjes vol en vinden toch wel dat de moslimmensen op een vreemde manier dineren… meneer en mevrouw moslim zitten naast elkaar en kijken naar de muur en de gordijnen en ze spreken niet tegen elkaar en ze lachen ook niet, ook al is het vandaag kerstdag!

Na de heerlijke maaltijd lopen de viking en de koloniaal door de regen en de drek naar hun hut terug. Ze hebben heel veel moeite gedaan om een auto te doen stoppen maar niemand wilde hen meenemen. Ze vonden het eigenlijk helemaal niet erg en hebben nog een beetje gestoeid in een bushokje onderweg. De zeerover bijt graag in zijn meisje  haar oren.

Als ze de volgende dag wakker worden, lacht de zon hen toe. Ze besluiten om nog 1 dag naar de vissers en de zee te kijken en om de laatste keer de heerlijke ontbijttoast met eiren en chilipasta te eten. De meermin vraagt het recept aan de kok zodat ze ooit haar liefde kan verwennen met zijn favoriete ontbijt.

vissers.jpg 

De vissers hebben niet zo een fijne dag, door de storm en de regen zit er meer afval in hun netten dan vis. Het vikingmeisje vindt dat heel triestig. De vissersmannen staan immers uren en uren aan hun netten te trekken om de vangst binnen te halen.

Zeerovers hebben soms het nobele voornemen om een dag aan het strand door te brengen maar na een uur of twee zijn ze het meestal meer dan beu. De viking wil dolgraag mee op ontdekkingstocht en zou graag op onderzoek uit gaan in het Mowgli-dorp waar ze twee dagen geleden voorbij zijn gereden. Wat een verschrikking! de storm heeft de toegangsbrug tot het dorp kapot geslaan en iedereen moet door de rivier om naar het trouwfeest van een jonge prinses te gaan. Alle mevrouwen dragen kleurrijke gewaden, de mannen zien er een beetje sjofel uit.”Gaan jullie mee?”, vraagt mevrouw hoofddoek.

  brug-beter.jpg

En de zeerover en de viking waden door de  rivier om de bruid te bewonderen. Het toekomstige huis van het jonge paar is mooi versierd en alle genodigden mogen een kijkje  nemen in de liefdeskamer waar de bruid deze nacht haar maagdelijkheid zal wegschenken. Het feest is al helemaal op gang maar de bruid is nog niet klaar. Met teveel maquillage wordt ze minder mooi gemaakt dan ze eigenlijk is. Vandaag moet ze nog geen hoofddoek dragen, straks krijgt ze de grote kroon op haar hoofd want vandaag is zij de feestprinses.

slaapkamergoed.jpgtrouwk.jpg 

Wordt vervolgd (in de bergen).

Les histoires du viking – chapitre 1

Posted in les histoires du viking by singajo on woensdag, 5 maart, 2008

Op 1 maart 2007 verhuisde er een meisje met rood haar van Brussel naar Singapore. Toen het meisje in dit vreemde land aankwam, gaf een ander meisje met blauwe ogen en uit Kroatie afkomstig, haar onderdak en de bijnaam ‘meermin’. De meermin was heel blij want de koloniaal voor wie ze de oversteek had gemaakt had omwille van persoonlijke redenen ook geen huis meer. Zij doopte het kroatische meisje Mirza. Het roodharige meisje voelde zich heel gevleid met haar nieuwe naam, want ze is dol op meerminnen. Doch, al snel kwam ze tot de verbijserende vaststelling dat ze zich ondanks haar aangeboren aantrekkingskracht tot zout water en Neptunus, en ondanks haar lange rode lokken, absoluut geen meermin voelde tussen al die fijne kleine aziatische dames. Wel in tegendeel. Ze voelde zich veel te groot, een plompe, lompe mastodont. Als er een popperig geel meisje tegen haar sprak, moest ze soms naar beneden kijken, zoekend van waar dat hoge piepstemmetje vandaan kwam. Bovendien vroegen die hoge piepstemmetjes meestal: “do you like shopping?” en dat vond de meermin toch wel een dwaze vraag. Haar kameraad zonder haar met de naam Fret had ook snel gezien dat het rode meisje hier geen meisje was, zelfs geen dame, en hij doopte haar de vikingvrouw, omdat hij dat beter passend vond.Ondertussen is Mirza al maanden spoorloos en onbetaalde rekeningen achterlatend verdwenen. de koloniaal en de viking zijn daar eigenlijk heel blij om. na verloop van tijd bleken hun properheidsnormen niet overeen te stemmen met die van Mirza en dat zorgde voor heel wat huiselijke strubbelingen. Bovendien kon mirza heel duivels zijn, er waren dagen dat je liever niet in haar buurt kwam want ze kon je neerbliksemen met haar ijzige ogen en boze woorden. maar wat de viking het ergste vond; mirza kon ontzettend onbeschoft doen tegen Encarnacion. Encarnacion is ook een klein geel madammetje, afkomstig uit de filippijnen die heel goed kan kuisen, en encarnacion zingt altijd mooie liedjes als ze poetst, liedjes in een taal die het vikingmeisje niet begrijpt. encarnacion vraagt trouwens nooit; do you like shopping, en misschien is het ook daarom dat de viking haar meteen synpathiek vond, ook wel omdat encarnacion altijd op haar poep slaat bij wijze van begroeting. de viking had nooit een kuismevrouw gehad toen ze nog in brussel woonde, ze vond dat iets voor rijke, drukke mensen maar in singapore is het heel normaal dat je zo een filippino werkster in huis hebt. eigenlijk is het zelfs een vorm van ontwikkelingswerk want al die werkstertjes uit diverse aziatische landen sturen een groot deel van hun verdiende centen op naar huis zodat hun familie in het thuisland de kinderen naar school kan sturen. al moet het wel gezegd; soms gebruiken ze het geld daar in het thuisland voor de aanschaf van een handphone of tlevisie en allerminst voor studitionele activiteiten, maar dit terzijde.Op een dag heeft mirza encarnacion de toegang tot het huis verboden. dat was op het moment dat de koloniaal en de viking voor even teruggekeerd waren naar brussel om ouders en broers en zus en vrienden en cafe’s terug te zien. Toen ze na een maand terugkeerden naar singapore was mirza weg en woonde er een stijve Brit in het huis. alle planten waren dood en het huis lag onder een dikke laag stof. het vikingmeisje begreep niet goed wat er aan de hand was, tot ze encarnacion terugzag. encarnacion huilde en huilde en zei haar dus dat ze niet meer in het huis was geweest, ze voelde zich heel beroerd omdat ze haar werk niet had mogen doen, doch haar opluchting en geluk waren groot toen ze vernam dat mirza riebedebie was.De stijve Brit bleek wel een aangename kerel maar toch voelden de viking en haar vriendje zich niet meer goed in het hoge huis. wat hun eigenlijk het meeste stoorde was wel dat ze er een heel opgesloten gevoel kregen. er was geen tuin of terras.Sinds november woont het verliefde stel op een dak in een buurt vol donkere vrouwen met lange kleurrijke gewaden en mannen met gele gummielaarzen aan. De singaporezen noemen de wijk een beetje voor de hand liggend ‘little india’. Vanop het dak heeft de viking een mooi uitzicht op de lelijke wolkenkrabbers van de stad. Met haar groene italiaanse ongemotoriseerde tweewieler maakt ze de stad onveilig en roept ze; ‘ga weg!’, als een spleetoog haar te lang aangaapt. Toen ze nog in brussel woonde kreeg ze al eens een complimentje over haar vrouwelijke voorkomen, en keken bepaalde jongens haar soms na, maar in singapore en omstreken wordt ze bekeken, minuten aangestaard en aangegaapt alsof ze is een buitenaards monster in extra size.In het begin voelde dat heel ongemakkelijk maar na al die tijd heeft het vikingmeisje er zich bij neergelegd. Meer zelfs, ze heeft haar oude laarzen met hoge hakken laten overvliegen uit brussel en torent nu nog meer boven de spleetoogmensjes uit.Wordt vervolgd…