Singajo's world

ik heb een videoclipje gemaakt!

Posted in @ work, Skype by singajo on dinsdag, 27 september, 2011

voor INA in brussel
met beelden
uit sri lanka
en singkep
met de voeten van mister brice
en de kapotte trompet van zijn vriend
en dankzij skype uiteraard.

being at mister Tan

Posted in Uncategorized by singajo on woensdag, 21 september, 2011

en zo ging de avond verder:
de bewaker van het zeehuis
blafte vriendelijk
ik liep tussen de visnetten naar de tempel van mevrouw Tan
werd weer helemaal bevangen door de schoonheid van die plek
droomde weg over een leven op zee

we dronken goedgevulde bekers wijn,
met onze handen verslonden we
de sappigste peppercrab,
de schelpjes en de croquetten,
de rijst en de groenten,
de grote lelijke vis met witgekookte ogen,

en toen haalde faizal z’n accordion weer boven,
neneer Tan keek toe vanuit z’n keuken,
terwijl z’n vrouw sliep in de strandzetel naast haar teevee
we gingen op en neer,
we zwalpten en we dansten over zijn drijvende houten vloer,
fret aan de vooravond van zijn dertigste,
de grootmoeder van de spaans-belgse baby in town ging helemaal wild,
haar in het station gestolen handtas
incluis ticket voor singapore en pasport waren meteen vergeten,
ook al was ze daardoor een week met vertraging.
Ze was net op tijd voor het feest.

going to mister Tan

Posted in Uncategorized by singajo on dinsdag, 20 september, 2011

zo begon de avond:
als organisatrice van het non-facebook event,
was ik die vooravond nogal zenuwachtig.
Zou iedereen op tijd in Changi village zijn?,
had de fret aan extra glazen gedacht?
Waarom zag de lucht zo donker?
Welke schoenen moest ik aan?
Zouden de anderen het ook zo magisch vinden?
Zou iedereen d’office komen en:
zou het even lekker zijn als de vorige keer??

Iedereen was op tijd,
fret had geen glazen,
de lucht kleurde zwart maar huilde niet,
ik had m’n bruine botjes aan,
en neen – ik wist nog altijd niet of de anderen het ook magisch zouden vinden
– christophe en andrea haalden het niet
en dat vonden we – o neen, ’t is niet waar?! – heel jammer –
over het eten stond ik preventief te stoefen
– de gedachte aan zijn superieure viskcroquetten,
aan de gebakken krabbenrijst van mister Tan in zijn zeekelong
maakten me plotsklaps euforisch toen ik het bonte gezelschap bekeek.
En daar was natuurlijk ook Faizal, de special guest.
Weken geleden kwam hij het gezelligste rookkot van singapore binnen
– dat is in de night & day-bar,
zijn instrument was half zo groot als hijzelve.
Toen hij begon te spelen zweefde ik zoals ik zo graag zweef. weg.
Ik heb toen zijn gee-es-em-nummer gevraagd.
En daar ben ik nog altijd blij om.

boodschap van algemene nuttigheid

Posted in Uncategorized by singajo on woensdag, 7 september, 2011