Singajo's world

mister Tan en zijn drijvend restaurant

Posted in Uncategorized by singajo on zaterdag, 23 januari, 2010

Ik wist niet dat ze nog bestonden in Singapore, kelongrestaurants waar je met de boot naartoe vaart. Mister Tan woont met zijn familie op zo een houten platform temidden het water en hij serveert er alle heerlijkheid uit zee. Vrienden hadden ons gisterenavond uitgenodigd naar dit goed bewaard geheim, dat drijvende platform vol tempels, een blaffende hond, een ronkende generator en servies in plastic.

De vrienden hadden de plek ontdekt dankzij een Chinese wijnliefhebber die zich graag naar daar laat varen met een paar uitmuntende flessen onder de arm.
Die Chinees is een sjieke meneer die het niet beneden zijn stand vindt om uit oranje plastic te eten. De juiste wijnglazen neemt hij zelf wel mee.

Het zag er allemaal nogal groezelig uit, aftands versleten en met witte wapperende was die grijs uitsloeg. In de donkere verte zag je Singapore, duizenden lichtjes en af en toe ook een voorbij varende tankerboot. Als er zo’n gevaarte passeerde gingen de golven hoog op en heel diep neer en dan was het precies of je zat op een kermisattractie.

Toen ik tijdens een sigaretje aan de rand van het platform dolenthousiast was over de plek en het eten, zei de wijnchinees dat hij graag naar deze plek komt uit nostalgie. Omdat hij als kind niet beter wist dan eten op het water. De Singaporese wateren lagen destijds vol. Nu is de “Fresh live seafood”-plek van mister Tan een unicum dat niet in de restaurantgidsen staat.

De kelong van mister Tan is het meest romantische eethuis met het beste uit zee, vol zorg en liefde klaargemaakt door echte zeemensen.
En wat we ons gisteren allemaal afvroegen was hoelang dit sprookje nog zal duren.
De plek, de eigenaars en de setting waren te filmisch om waar te zijn.
Dus daarom: hou het een beetje stil. Een boot vol Duitsers en het is om zeep.

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. Hannah Pflugstehrt said, on zaterdag, 23 januari, 2010 at 9:17 pm

    Het doet me allemaal denken aan Tanjung Pinang.
    Die keer dat ik een krop in mijn keel kreeg van aandoenlijkheid over de schoonheid.
    En dan vraag ik me alsmaar meer af, wat ik hier doe in dit grijze muizenland…
    (Ik zwijg ondertussen 😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: