Singajo's world

37 bis

Posted in Uncategorized by singajo on dinsdag, 12 mei, 2009

Natuurlijk denkt ge ook dat ge ’t u nog geen seconde hebt beklaagd
Want dat ge uzelf goed kent
En dat ge anders ongelukkig zoudt zijn
Want ge zijt zo
Impulsief
En onbezonnen
En dan denkt ge aan uw moeder
Die een heel vat vol soms onnodige bekommernissen is
En dat ge dikwijls hebt gezegd, zelfs geschreeuwd:
“Màààà! Maak u toch niet zoveel zorgen”
Ge denkt aan uw moeder en ge beseft dat ge die eigenschap tegen wil en dank uit haar buik hebt geërfd
En dat het daarom alleen al een immense zorg minder is, dat ge zelf geen kinderen hebt
Want ge kunt nog niet voor uzelf zorgen
en ge beseft, ge weet, dat als uw moeder het onderstaande leest, ze alweer een extra reden voor slapeloze nachten onder haar kopkussen heeft
Maar ge kent ook uwen pa en zijt zeker dat hij niet zal roepen: “Godelief! Kijk, ons dochter heeft nog iets geschreven.”

Zo is hij niet.
Hij zal niets zeggen.
Tegen haar.
En tegen mij wordt het: “ Allez zussie, ge gaat het hoofd toch niet laten hangen?”
Neen pa, zeker niet.

Advertenties

37

Posted in Uncategorized by singajo on dinsdag, 12 mei, 2009

Het zijn minder vrolijke tijden op ons dak. Tijden van diepe overpeinzingen, van zorgen, ja zelfs van  angst voor de toekomst.

Het heeft niets met liefde te maken voor de nieuwsgierige Story-lezers onder u, dus haak hier maar af. Alstublieft.

Neen jong, het is die fuckin’ crisis, waarmee ik wall street broertje placht te plagen enkele maanden terug, die me dezer dagen benauwd stemt. Echt benauwd. Op het randje van radeloos.

De fotografische werkzaamheden liggen hier zo goed als plat. Daar waar we vorig jaar zorgeloos van de ene in de andere opdracht rolden, soms ook wel met spannende tussenpozen, rolt er nu nagenoeg niets. Niets. Af en toe een te verwaarlozen koperen muntstuk misschien.

En dan kunt ge doen alsof de zon altijd schijnt.

Blijven leven,

blijven feesten

met een hoofd vrij van bekommernissen,

met een  je m’en fou attitude.

Ja, dat kunt ge.

Blijven denken dat het vanzelf weer goed zal komen.

Dat ze u ten laatste overmorgen zullen telefoneren voor een mega job.

Ge kunt dat een tijdje,

Maar als dan het maandelijkse bankuittreksel door de postbode aan huis wordt geleverd

Denkt ge toch wel: fuck man, het wordt nu wel heel dringend

En dan denkt ge daar veel en lang overna

En dan zegt ge niet meer dat de zon altijd schijnt

Vandaag niet

En wellicht morgen ook nog niet

Ge wordt er met uwen neus en met uw oren en piekende ogen ingeduwd,

in die niet te verbloemen realiteit dat het er rampzalig begint uit te zien

En dat ge, zelfs al gebeurt er de dag na overmorgen, toch een klein wonder,

Dat ge het dan toch anders zult moeten doen in de toekomst

dat ge vanaf nu eigenlijk ook een soortement van salesmadame moet spelen

bluffen

overtuigen

en uw eigen lief verkopen

en dat dit voor nen mens als u  niet makkelijk is

dat denkt ge ook

ge kunt zelfs nog uw eigen gedachten niet verkopen

en de gedachte aan telefonerenderwijs

schooien achter werk

verlamt u helemaal.

Alleen al omdat uw Engels nogal zwak is.

Maar vooral omdat ge ’t niet verstaat dat de telefoon niet rinkelt

Ge verstaat het natuurlijk wel

Maar ge wilt het niet verstaan

Het is erg. Het is erg. Het is erg.

En weet ge, ge beseft ook dat ge al 37 zijt

37 en ge staat nergens.

Alleen al omdat ge alles zo goed beseft

Vind ge dat toch wel een beetje beu

Volwassen zijn

vesak day

Posted in filmpjes by singajo on zondag, 10 mei, 2009

Ik wou niet sad zijn op de huwelijksdag van wallstreetbroertje.

Daarvoor was de dag te schoon

Toch ietwat snikkend, toen ik hem door de telefoon zei hoe jammer ik het vond.

“En ik dan. Gij zoudt het hier wijs vinden”, zei hij.

“Is uw kostuum al gestreken?”

“Ja, dat wel. Al zoeken we nog een oplossing voor mijn hemd. Helemaal naar de vanen doordat het ijzer vuil was.”

Herkenbaar. 

“Je hebt een speciale dag uitgekozen broer, vandaag trouwt ook Helmut Lotti.”

“Ah ja? Trouwt die nu alweer?”

“Maar vooral. Het is vesak day.”

“Watte?”

“Boeddhadag. Herdenking van zijn geboorte, verlichting en doodsdag.”  

Vol verwondering struinde ik door de tempels in onze achterstraat, terwijl broertje een proper hemd zocht, misschien wel nog een kort slaapje deed.

Mijn triestigheid ebde weg en er kwam verwondering.

Er kwam – ja, alweer, een heftige injectie instant geluk.

Mooi

bij momenten grappig

intens ook wel

het leek hier en daar zelfs op een lekker ouderwetse  fancy fair

Nooit gedacht dat ik zo broertje’s trouw zou vieren

en ook niet dat ik straks m’n voeten ga wassen met het  zakje vol heilig water en bloemenblaadjes dat in m’n handen werd gestopt toen ik de tempel uitwandelde.

Maar wel gedacht dat het toch wel saai is.

De beleving van het katholiek geloof.

Met uitzondering van de suffe  levende kerststallen in kille kerken waar ge moet zwijgen is er bitter weinig animo.

Of heeft u al eens aan een rad gedraaid in de kerk?

Sad

Posted in Uncategorized by singajo on vrijdag, 8 mei, 2009

Vandaag

Ben ik toch wel droevig, intriest

Omdat ik hier op mijn dak zit

En helaas niet op een vliegtoestel richting new york

Morgen is het daar history day

zal wallstreetbroertje ja zeggen

En zal moeder een traan weg pinken

Vele tranen wellicht

Ontroeringstranen

En tientje zal er stralend uitzien

Ze zal blinken en fonkelen

En vader zal zijn mooiste plastron dragen

In gedachten ben ik daar

en in realiteit zit ik een beetje te huilen

te grienen

Zeg het overtuigd lieve broer

Yes, i will…

Happy

Posted in filmpjes by singajo on donderdag, 7 mei, 2009

Ik weet niet hoe het komt, maar ik ben altijd uitzinnig als ik een slag sla op de rommelmarkt.

Al is het hier moeilijker dan in ’t vaderland.

Schatten vinden.

These boots made my day.

Of: alweer instant geluk voor slechts drie en een halve euro.

Zwijnenkoorts

Posted in Uncategorized by singajo on dinsdag, 5 mei, 2009

Dezer dagen word je best niet ziek in mijn stad

Dezer dagen is iedereen hier in de ban van de zwijnenkoorts

Ze zijn op alles voorbereid en nemen geen risico’s

Je komt niet zomaar een hospitaal in

Papiertje invullen met je reispatroon van de voorbije zeven dagen

Dan een masker rond je mond en langs een camera die je koorts neemt

Als je temperatuur meer dan 37 graden bedraagt, begint het toestel te piepen krijg je een rode sticker opgekleefd

En mijdt iedereen je alsof je hebt de pest

37,1 graad is moeilijk te vermijden als je door de bakhete straten hebt gedoold,

al zakt de temperatuur gestaag na vijf minuten in de geairconde quarantaineruimte

Ik moest vandaag een dokter zien en het was een onwaarschijnlijk surrealistisch hospitaalbezoek

werkelijk iedereen werd gecontroleerd,

de wachtrij was lang maar ze deden het wel efficiënt,

in hun blauwe pakken met kapjes op hun hoofd en gahandschoende handen

ik kreeg naast mijn mondmasker hoera een groene sticker opgekleefd

maar de dokter die ik zag vertrouwde zelfs dat nog niet,

toen ik met mijn ongehandschoende handen de deur van haar kabinet had opengemaakt,

veerde ze recht om de klink met een doekje af te kuisen

smetvrees me dunkt

daar zaten we tegenover elkaar met onze maskertjes aan

het had iets komisch

maar ze lachte niet

Ik had zin om te vragen of ze het er ook niet over vond,

maar ondertussen weet ik

dat je hier beter stilzwijgend ondergaat

Ergens had het ook wel iets

een hele kliniek vol

gemaskerde mensjes

het voelde een beetje

alsof ik figureerde

in een science fiction film