Singajo's world

37

Posted in Uncategorized by singajo on dinsdag, 12 mei, 2009

Het zijn minder vrolijke tijden op ons dak. Tijden van diepe overpeinzingen, van zorgen, ja zelfs van  angst voor de toekomst.

Het heeft niets met liefde te maken voor de nieuwsgierige Story-lezers onder u, dus haak hier maar af. Alstublieft.

Neen jong, het is die fuckin’ crisis, waarmee ik wall street broertje placht te plagen enkele maanden terug, die me dezer dagen benauwd stemt. Echt benauwd. Op het randje van radeloos.

De fotografische werkzaamheden liggen hier zo goed als plat. Daar waar we vorig jaar zorgeloos van de ene in de andere opdracht rolden, soms ook wel met spannende tussenpozen, rolt er nu nagenoeg niets. Niets. Af en toe een te verwaarlozen koperen muntstuk misschien.

En dan kunt ge doen alsof de zon altijd schijnt.

Blijven leven,

blijven feesten

met een hoofd vrij van bekommernissen,

met een  je m’en fou attitude.

Ja, dat kunt ge.

Blijven denken dat het vanzelf weer goed zal komen.

Dat ze u ten laatste overmorgen zullen telefoneren voor een mega job.

Ge kunt dat een tijdje,

Maar als dan het maandelijkse bankuittreksel door de postbode aan huis wordt geleverd

Denkt ge toch wel: fuck man, het wordt nu wel heel dringend

En dan denkt ge daar veel en lang overna

En dan zegt ge niet meer dat de zon altijd schijnt

Vandaag niet

En wellicht morgen ook nog niet

Ge wordt er met uwen neus en met uw oren en piekende ogen ingeduwd,

in die niet te verbloemen realiteit dat het er rampzalig begint uit te zien

En dat ge, zelfs al gebeurt er de dag na overmorgen, toch een klein wonder,

Dat ge het dan toch anders zult moeten doen in de toekomst

dat ge vanaf nu eigenlijk ook een soortement van salesmadame moet spelen

bluffen

overtuigen

en uw eigen lief verkopen

en dat dit voor nen mens als u  niet makkelijk is

dat denkt ge ook

ge kunt zelfs nog uw eigen gedachten niet verkopen

en de gedachte aan telefonerenderwijs

schooien achter werk

verlamt u helemaal.

Alleen al omdat uw Engels nogal zwak is.

Maar vooral omdat ge ’t niet verstaat dat de telefoon niet rinkelt

Ge verstaat het natuurlijk wel

Maar ge wilt het niet verstaan

Het is erg. Het is erg. Het is erg.

En weet ge, ge beseft ook dat ge al 37 zijt

37 en ge staat nergens.

Alleen al omdat ge alles zo goed beseft

Vind ge dat toch wel een beetje beu

Volwassen zijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: