Singajo's world

Skypen met ma en pa (2)

Posted in Skype by singajo on zaterdag, 18 april, 2009

Vader houdt tegenwoordig lijstjes bij. Met dingen die ze hebben gedaan. Korte beschrijvingen met plaats en datum. “De 9de hebben we tante Lou naar de TGV gebracht. Op Pasen zijn we gaan kijken naar de ikebana tentoonstelling van tante Antoinette. Gisteren hebben we op Nootje en Hannepan gepast en ben ik gaan fietsen. 45 kilometer”, hij kijkt dan naar zijn lijstje om zeker te zijn dat hij niets vergeet.

Ik kijk graag naar mijn vader die zijn lijstje voorleest. Ik mag hem voortdurend onderbreken om meer details te horen. Hoe zag tante Lou eruit? Maakt tante Antoinette mooie bloemstukjes?, heeft Nootje met de computer gespeeld? … zo van die dingen.

Hij vertelde dat hij zijn gps een hele week was kwijt geweest. Dat hij daar “een beetje” kribbig door liep. Mijn vader die kribbig loopt, dat wilt ge niet meemaken. Hij zei zelf half verontschuldigend: “Ma is een secundaire lijdster.” Een vrouw van de weerbots. Die pas haar beklag doet over zijn kribbig gedrag als de gps al lang gevonden is. “Ze heeft me doen afzien hoor.” Dat kon ik me ook voorstellen. Ma die kwaad is, dat wilt ge ook niet meemaken.

En toen vertelde hij een geheim. Hij ging er helemaal in op. En ik viel haast van mijn stoel. Ja, het was verbijsterend geheim. Maar ook wel grappig. Vonden we desondanks. Filmisch bijna. Al wist ik dat moeder er niet zou kunnen mee lachen, en toen ik het retorisch vroeg zei vader: “neen, daarvoor is ze teveel vrouw.”

En toen kwam moeder aanschuiven. Die wou uiteindelijk en zoals verwacht ook wel haar mening kwijt over het geheim. Ze zei: “Jozef, ga u klaarmaken, we moeten subiet weg en ge zijt nog niet gewassen.”

Maar mijn vader is soms ook een beetje teveel vrouw. Luistervink. Nieuwsgierigaard.

Hij doet of hij druk bezig is, heel druk bezig met het zoeken van een boek in de kast. Hij zoekt bijna altijd een boek in de kast als ik babbel met mijn ma.

Ik moet daar altijd zo om lachen. Om dat beeld van vader die op de achtergrond boekjes staat te sorteren. Ondertussen moet hij zijn duizenden exemplaren toch wel blindelings weten staan. Mijn ma die zich af en toe omdraait naar pa om te zien of hij luistert. “Natuurlijk luistert hij!”, roep ik in haar koptelefoon. “Jef?”, vraagt ze dan. Maar vader geeft geen kick. Hij speelt het zo goed.

Alleen.

Mijn ma en ik, wij zijn teveel vrouw om zijn spel niet te doorzien.

En wat me nog heel vrolijk maakte gisteren, was hun Boeddhistische outfit. Mijn ma en pa. Ze zijn een perfect geheel. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: