Singajo's world

Bob en Monique

Posted in Uncategorized by singajo on zaterdag, 13 december, 2008

Ze zijn nog steeds onvergetelijke buren, fantastische personages uit mijn levensboek. We woonden  in de doodlopende straat waar twee huizen stonden.  Toen ik op winterse avonden de straat kwam ingereden stond Bob me daar dikwijls met een regenhoofd en een zak vol vers geplukte spinazie op te wachten. Bob was iemand van weinig woorden, met fonkelende ogen, niet veel haar en altijd gezondrode kaken. Hij was net op brugpensioen en genoot van zijn strak gekamde tuin, hij keek naar de wolken, luisterde naar de wind, plukte zijn peren en telde de wilde konijnen, overvliegende trekvogels en vooral zijn duiven. Soms stapte ik uit de auto en keek ik zwijgend mee. Als wij er niet waren, ontfermde Bob zich over Jules,  de kat die ik als een slechte moeder in de steek gelaten heb toen ik het huis en de vriend voorgoed verliet.

Bob heeft op een ondernemende dag een forse oude loofboom omgehakt omdat Monique er genoeg van had de neergedwarrelde bladeren van het glazen verandadak te ruimen. Ze had daarover geklaagd en Bob nam zijn heldenrol op.  De  boom was terechtgekomen op de elektriciteitskabels  waardoor het hele dorp zonder stroom zat en hij net niet  bezweek aan acuut hartfalen terwijl zijn vrouw aardrijkskunde stond te onderwijzen in klas 5B van een katholiek college.

Ik dacht jaren lang, net als zij, dat we tot der dood buren zouden zijn. Maar toen ging ik dan toch weg. Ze hadden het al een tijdje gevreesd, zei Monique. “Ik heb het gevoeld aan hoe je nu al maanden de straat inrijdt”, mompelde Bob die zelfs over een voorbijvliegende eend kon zeggen of die al dan niet migraine had. Hij zweeg. Een krop.  Mijn ogen  doorlopen, de hare ook. Ik kon nog net uitbrengen dat het dat dus was.

“Dat was het dus.”

Ondertussen is Jules dood. Ze weten niet goed hoe lang al. Maar ’t is al lang. Voor hen lijkt het in ieder geval ja-a-a-a-a-a-ren want er woont al een hele tijd  een nieuwe kat bij de ex-vriend en die kat heet nu Lowie. 

Ondertussen ben ik van de doodlopende straat naar Brussel verdwenen en van Brussel naar ons dak en heb ik Bob en Monique na ja-a-a-a-a-ren teruggehoord. En heb ik teruggedacht aan dat leven dat voorbij is.

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Deftige Dame Marie said, on zondag, 14 december, 2008 at 3:12 am

    ik ken Bob en Monique niet, ik ken Jules niet en ik ken jou niet, maar dit postje doet iets met een mens. Het betere blogwerk.

  2. vandepotgerukte said, on maandag, 15 december, 2008 at 3:30 pm

    Tevreden na het het terugdenken?

    Was getekend

  3. tijdtussendoor said, on dinsdag, 16 december, 2008 at 4:24 am

    Herinneringen kunnen zoet zijn 😉

  4. singajo said, on dinsdag, 16 december, 2008 at 8:29 am

    en ook bitterzoet…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: