Singajo's world

Liefste ma en liefste pa,

Posted in Uncategorized by singajo on maandag, 1 december, 2008

Hopelijk gaat alles goed met jullie in het winterse Lembeke. Zitten er al koolmeesjes in de vogelkastjes?

Ik schrijf jullie deze brief omdat ik er maar niet in slaag om te skypen. Dat tandpastagedoe vergt heel veel tijd en energie. Bovendien heb ik door al die bezoeken aan tandartsenpraktijken  (location hunting noemen ze dat)  tandpijn gekregen en vertoef ik tijdens mijn vrije uren geregeld onder de drilboren. En jullie weten wat voor marteling dit voor me is. Tot overmaat van ramp blijken er heel wat kosten te zijn aan mijn gebit. Een half miljoen Belgische franken. Ik kan jullie zeggen dat ik me toch even verslikte toen dat mens dit al borend zei waardoor haar machinerie ongewild tegen mijn tandvlees  botste en het bloed uit mijn mond gutste, maar dit terzijde.  Als ik de Chinese tandartse moet geloven staat alles schots en scheef en zijn de twee stifttanden die zich sinds mijn laatste fietsongeval in mijn mond bevinden van bedenkelijke kwaliteit. Heel jammer maar binnenkort zal ik dus afscheid moeten nemen van de tanden betaald met de erfenis va meme kaprijke. Snif.

Vrijdag hebben we wel een heel amusant uitje gemaakt. Helemaal opgekleed hebben we ons dus naar het huis van meneer de ambassadeur laten vervoeren in een taxi. De chauffeur van dienst nam ons zowaar voor heuse vips omdat wij waren uitgenodigd om de prins te ontmoeten. Het was echt een beetje zoals naar rare dieren kijken in de zoo. Prins Filip is een schuchter dier en zoals jullie ook al in de kranten gelezen hebben een heel stijve man. Hij heeft niets tegen me gezegd! Stel u voor. Mijn leopardjurk schrok hem duidelijk af. Maar ja, dat heb je eenmaal met grijze muizen. Hij is letterlijk al helemaal grijs en glimlacht geforceerd. Ik had heel veel medelijden met de prins. Een prinsenleven is een hondenleven. Ik wou hem heel graag rondleiden in Orchard Towers, maar die man had daar helemaal geen tijd voor. Hij is amper een half uur op de receptie gebleven en dan moest hij al op het vliegtuig springen naar Wenen. Dat heeft de consul me in hoogsteigen persoon medegedeeld. De prins heeft wel met een paar belangrijke zakenmannen de hand geschud maar keek hen amper in de ogen. Ik denk dat hij dat niet kan. Toen de prins weg was, is iedereen van ontlading stevig beginnen doordrinken. Er liet zelfs iemand van zattigheid een glas witbier vallen op de vers gepoetste vloer maar mevrouw de ambassadrice vond dit helemaal niet erg. Toen alle drank op was zijn we naar het feest van de Bosnische connectie getrokken in een konvooi van 10 taxi’s maar het verdere verloop van de avond zal ik jullie besparen.

Zaterdag zijn we op bezoek geweest bij een vriend met een zwembad en palmbomen in de tuin. De beste plaats om te bekomen van een zware avond. Jullie weten dat ik heel graag zwem. Bovendien had die vriend, die trouwens ook de Belgische nationaliteit draagt,  heel goed nieuws. Waarschijnlijk is hij binnen dit en twee maanden multimiljonair. Hij is hier amper een jaar geleden begonnen met een online handeltje in nepsigaretten en heeft ondertussen een fabriek in een vieze stad in China. Zijn zaken gaan bijzonder wel en nu willen er Canadezen zijn boeltje overkopen waardoor hij binnen korte tijd een reggae bar kan openen op een Filippijns strand. Hij ziet het al helemaal zitten. Want hij is van plan om zich te laten omringen met schoon personeel waardoor hij in de toekomst zijn dagen zal kunnen doorbrengen in een hangmat met een lekkere cocktail in zijn hand. Voor sommige mensen is er duidelijk geen sprake van een financiële crisis.

Voor ons ook niet eigenlijk. Werk, werk en nog eens werk. Gisteren een hele dag gefilmd op Jurong Island. In  een fabriek van Italianen. En het was daar echt wel een heel maffiagedoe ook. Ik denk dat iedereen daar familie van iedereen was en alles, werkelijk de hele fabriek was gebouwd met Italiaanse onderdelen, tot de kleinste vijs toe terwijl je hier soortgelijke vijzen maar van betere kwaliteit kunt kopen voor de helft van de prijs. We zijn daar trouwens een Belgische specialistchemicus tegen gekomen die daar allerlei dingen moest regelen ivm toxische uitstoot en hij heeft me veel bijgeleerd over verdoezelingtechnieken. Ik denk dat die dag op dat erf  gisteren me tien jaar van mijn levensverwachting heeft ontnomen maar misschien is dat louter inbeelding. Ik weet het pa, mijn dagelijkse sigaretten zijn ook geen bevordering voor mijn levensverwachting, maar die nepsigaretten van onze Belgische vriend vind ik ook geen optie om het roken af te leren. Allez zie je mij nu al lurken aan een usb-stick? Ja, echt waar, zijn laatste uitvinding voor doorwinterde verslaafden is een usb-stick waar rook uitkomt als je er aan trekt. Altijd en immer oplaadbaar voor mensen die zoals ik vergroeid zijn met hun computer.  Er zijn toch mensen die rijk worden door vreemde uitvindingen, vind je niet?

Oeps. Ik moet jullie laten. Ik kreeg net een telefoon van de koloniaal die op weg is naar ons dak. Hij komt me ophalen want we moeten gaan kijken naar mensen met mooie witte tanden voor de colgate shoot. Beslist mensen die geen half miljoen Belgische franken kosten hebben aan hun mond. Ik had eigenlijk gedacht om mezelf eens een designerjurk cadeau te doen na deze opdracht maar het worden helaas nieuwe tanden.

Dikke zoenen van jullie immer liefhebbende dochter.     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: