Singajo's world

Playtime

Posted in Uncategorized by singajo on maandag, 1 september, 2008

De nageboorte ligt niet in zijn bed. Ik zeg: “Liefste, liefste uw zoon is niet thuis gekomen deze nacht. Is dat normaal?” Hij zegt: “Ja, die zal bij een vriend blijven maffen zijn. Maakt ge u zorgen?” Ik zeg: “Neen”, maar ik denk: “toch een beetje.”

De telefoon rinkelt en daar is hij dan, het is bijna noen. “Ik zou naar huis komen voor het ontbijt, is dat goed?”

“Ja heel goed, breng een stokbrood mee. En croissants,” zegt de vader. Ik ben opgelucht: hij leeft en is ongedeerd!

Ik denk: “Misschien doet hij het wel voor ons. Een nachtje wegblijven. Kunnen we nog eens ongeremd met elkander spelen.” Ons dakhuis is heel klein moet u weten.

De zoon komt thuis en springt bij ons op bed. Hij is net niet te vroeg.

Hij legt een plaatje op, we staan op, we dromen nog met open ogen. “I like to do it in the morning”, zingt een zwoele stem. Ik kijk nasmachtend naar mijn lief. ’t Is een lied dat hij zou kunnen zingen, maar hij hoort het niet,  ziet mij niet. De zoon wel en lacht met mijn kop.   

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. magetwameerzijn said, on woensdag, 3 september, 2008 at 4:30 pm

    Jonge gasten é…
    Kan er van meespreken.
    Je beschrijft het mooi en eerlijk.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: