Singajo's world

Een raar zicht

Posted in Places where nobody goes by singajo on donderdag, 17 juli, 2008

Naast de pier stond er zo een mobiele wc cabine in fel blauw. En die cabine was op slot. Er speelden enkele kinderen met een plakwaaier op het smalle strand en op de pier stond een douanehok. De zeestrook was zo’n kilometer breed en aan de overkant zag je een heel bos fabrieken met hoge torens waar vuur uit kwam. De overkant was Maleisië, ik stond in Singapore en het was zondag.

Enkele mannen gooiden van op de pier hun vislijnen in het water, een oude man verkocht gekoelde drankjes die je zelf uit een bak vol ijs kon graaien terwijl hij z’n hand onder je neus duwde om de centen te incasseren. Hij stond te midden van de doodlopende straat aan het einde van het eiland. Er kwam nu en dan een auto aangereden, mensen stapten uit, keken verveeld naar de overkant en reden weer weg. Er kwam een politieagent uit het douanehok en hij liep naar de blauwe wc cabine, hij stak zijn sleutel in het slot, opende de deur en verdween. En dan die lijnbus die stopte, de deuren zwaaiden open maar er stapte niemand af. Er stapte evenmin iemand op. Er gebeurde niets. De bus bleef staan.

Ik zat op een muurtje naar de zee te turen, te denken aan de afgrijselijke appartementblokken die we net waren voorbij gereden. Ponggol heeft absoluut niet de allures van een vakantieparadijs. Ponggol lijkt het zielige einde van de wereld, met honderden kille betonnen  woonblokken. En veel lege grasvelden ook. Door die desolate grasvelden rijdt de futuristische skytrain, hij stopt aan de stations die neergeplant zijn in het niets. Nu nog in het niets, over enkele jaren zijn die velden ook straten. Straten vol met nog meer van die griezelige woonblokken. De skytrain rijdt in tussentijd oefenrondjes in wat ooit de grootste slaapstad van het eiland wordt.

De flik had ondertussen gedaan met zijn toilet, de cabine bewoog een beetje toen hij naar buitenkwam. “Zou hij ook in zo’n blok wonen?”, vroeg ik me af terwijl ik naar hem staarde. De manier waarop hij het toilethok weer afsloot was nogal opvallend en met veel lawaai. Alsof hij iedereen wilde laten zien dat hij  status had. Trots op zijn wc sleutel. “Als jij moet pissen, moet je in de struiken gaan”, leek hij hooghartig te denken toen hij zag dat ik naar hem keek. Inbeelding misschien, maar ’t was wel een raar zicht.

Advertenties
Tagged with:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: