Singajo's world

Ladies in The Towers (fin)

Posted in Ladies in The Towers by singajo on zondag, 20 april, 2008

“Hou je van je werk?”, vraag ik. “Soms. Niet alle klanten zijn leuk. Maar ik bepaal zelf wel met wie ik meega en wat we doen.” Gina staat voor veel open: seks met 1, twee of drie mannen, met een man en een vrouw, met twee of drie ladyboys en een vent, noem maar op. Pijpen, kont- en kutneuken, likken, een dildo in haar kont– het kan allemaal. “Zefs kussen”, zegt ze trots.

Steven ziet mijn mijn verbouwereerde kop. “Jij ooit een ladyboy geprobeerd?” Hij wacht zelfs m’n antwoord niet af, “moet je echt eens doen. Een triootje, samen met je vriend. Je zult het fantastisch vinden. En je vriend zeker.”

Waarschijnlijk.

De airconmannen dalen de ladder af. “Job finished”, stuntelt de ene terwijl de andere het materiaal snel maar onhandig in de werkkoffer moffelt. Ze durven bijna niet opkijken en  spoeden zich naar buiten als ze de aircon aan hebben gezet.

Hoeveel een seksbeurt met Gina kost is een groot geheim. Het is zowat de enige vraag waar ze niet wil op antwoorden, zelfs niet als ik verzin dat ik een nachtje met haar in overweging neem. “Het varieert,” zegt ze , “soms vraag ik heel veel, soms vraag ik niets. Steven hoeft me niet te betalen, ik vind hem echt leuk en hij heeft me de sleutels van z’n appartement gegeven. Maar ik moet geld verdienen want ik ben niet van plan om dit m’n hele leven te doen. Nog hooguit twee, maximum drie jaar. Hopelijk heb ik tegen die tijd voldoende kunnen sparen om een eigen kapsalon te openen. Dat is nu mijn droom. Daarom ben ik vaak in Singapore voor een maand, ik kan helaas nooit langer blijven want ik ben hier met een toeristenvisum. The Towers zijn een ideale werkplek, ik vind er heel makkelijk klanten. Al is de markt bikkelhard. Natuurlijk vrijen de klanten liefst zonder condoom, maar dat doe ik nooit. Ook niet met Steven. Er zijn collega’s die het wel doen. Schandelijk.  Maar ze zijn zeer gegeerd. Bangkok is ook wel goed om te werken. Ik wissel af tussen de twee steden en tussendoor ga ik naar huis, naar mijn broers en vader die in Laos wonen.”

Achttien was Gina toen ze besloot om haar grote droom waar te maken, ze had toen nog een jongensnaam, maar ze heeft die naam uit haar geheugen gewist. In die tijd woonde ze nog in een Laotiaans dorpje bij haar vijf broers en vader. “Ik ben altijd Gina geweest, ik heb me altijd vrouw gevoeld en wou er ook zo uitzien. Ik ben naar Thailand getrokken want in Laos kan je niet terecht met zo’n wens. Twintig duizend dollar heeft het me tot nu toe gekost, ik heb er hard voor gewerkt, ben er voor in de prostitutie beland omdat seks goed opbrengt, maar niet genoeg want ik ben een lening aangegaan.  Na een hormonenkuur heb ik mezelf  borsten cadeau gedaan. Logisch. Borsten  zijn voor mij het sumuum van vrouwelijkheid. Daarna ging mijn neus onder het mes, die was veel te plat. De derde ingreep waren  m’n jukbeenderen.” Als ze het vertelt, streelt ze zacht over haar kaken. “Je vergeet iets”, zegt Steven en hij wrijft over haar kont. “Oh yes!”, giechelt Gina, “ik heb siliconen in m’n derriere, want ik hou van rond en vrouwelijk”. De verbouwingswerken namen twee jaar in beslag en Gina is na al die jaren – ze is ondertussen 31- nog steeds fier over het resultaat.  

Uiteraard was vader triest toen zijn jongste zoon besloot om vrouw te worden. “Maar zijn verdriet heeft niet lang geduurd, hij heeft een prachtige dochter in de plaats gekregen”, antwoordt Steven in haar plaats. Papa heeft er zich dus bij neergelegd, al speelt het feit dat Gina van tijd tot tijd zijn rekeningen betaalt ongetwijfeld mee. Geld maakt alles goed. Zeker in Azië. En hoe dat geld wordt verdiend: daar vraagt men niet naar. “En je moeder, wat vond zij er van?”. “Mama heeft me nooit gezien zo. Ze is gestorven lange tijd voor ik de stap heb gezet. Maar ze wist wel dat ik anders was dan haar andere zoons. Ik was haar meisje. Ik mis mams,” snottert ze. “Haar dood is mijn groot verdriet.”

“Sommige mannen voelen zich aangetrokken tot ladyboys omdat ze denken: she looks like a woman but thinks like a man”, onderbreekt Steven bruut. “Niets is minder waar. Ladyboys denken echt zoals vrouwen, misschien ziet het er soms wat theatraal uit, maar ze zijn werkelijk dames, veel oprechter dikwijls dan een echte vrouw.”

“Ben jij ook verliefd op Steven?”. Haar hoofd schudt overtuigd ‘Neen’, haar tranen zijn ondertussen opgeborgen. “We zijn maatjes. Ik wil niet meer verliefd worden. Dat eindigt altijd in pijn. Als je verliefd bent is er altijd angst om te verliezen. Ik wil geen angst. Ik wil niets verliezen. Twee keer heb ik mijn hart gegeven, de conclusie is;  nooit meer.”

“Ik denk dat het stilaan tijd wordt…”, mompelt Steven geirriteerd terwijl hij naar de kitcherige wandklok kijkt. “Oh my god! I really have to prepare”, en Gina veert recht, excuseert zich omdat ze dringend naar de badkamer moet. Voor een dik uur toch wel. En dan zal ze opnieuw klaar zijn voor haar jacht in Orchard Towers.

“My baby”, fluistert Steven triest  als hij zijn ‘Geegee’ ziet verdwijnen.

Tagged with: , ,

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. vandepotgerukte said, on zondag, 20 april, 2008 at 2:49 pm

    Gelezen met veel interesse.

    Was getekend


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: