spinnen
meme kaprijke heeft me ooit de allermooiste trui gebreid
in kobaltblauwe agora wol, zo zacht als een echt konijn,
nog warmer als een kolenstoof en met lange haartjes
meme kaprijke breide truien en kousen voor de hele familie
verwoed zat ze met haar zak vol wol achter het raam in de voorstraat
ze keek naar buiten terwijl haar handen het automatisch deden
kousen die niet verslijten, truien die eeuwig blijven bestaan
en toch raakte mijn allerliefste blauw konijn helemaal uit model
omdat mijn grote broer een spin op mij had gezet
en ik helemaal hysterisch werd
doodsangsten
ik trok en sleurde aan die trui,
werd helemaal gek
tot mijn pronkstuk scheurde
als ik nu naar een spin kijk
denk ik nog steeds aan meme kaprijke’s mooiste trui,
aan mijn grote broer
en zijn jeugdige sadistische pesterijen
en dan word ik gewaar dat de realiteit is veranderd
want vroeger was ik bang voor spinnen
en nu vrezen spinnen mij
de eerste keer dat ik een neger zag
in die tijd klonk het nog niet fout. een neger. ik was denk ik 8 en had net een paar nieuwe schoenen gekregen, van de sjiekste schoenenstal uit Maldegem.
Toen we van de winkel terugkeerden, voor een warme tas koffie bij bobonneke en pepe Maldegem, stond hij daar opeens.
Aan de bushalte, zwart als pek en zo lang als een reus.
Mijn mond viel open, mijn voeten in de nieuwe schoenen aan de grond geplakt.
Verstijfd bleef ik staren, met open mond en het zicht op een wereldwonder.
De man keek me recht in de ogen en vroeg: “zie ik zwart misschien?”
Ik keek – omdat ik echt niet wist of ik nu ja dan neen moest antwoorden- naar moeder, die me snel aan de arm trok en de raad gaf om die staar-gewente af te leren indien ik geen klop op m’n gezicht wou.
Sinds die dag heb ik het tot na mijn pubertijd zelf gevraagd als men mij te lang aanstaarde.
Zie ik zwart misschien?
Vorige week, vlak bij de evenaar, moest ik hieraan terugdenken.
Omdat ik dat fenomenale boek van Tom Lanoye aan het lezen was,
een boek waar ik zelf ook een beetje Sprakeloos van werd.
Een boek waardoor ik ook heel veel heb teruggedacht aan mijn eigen jeugd,
aan de petites histoires met mijn broers, en die met mijn ouders.
1 comment