Latif
hij was de meest exotische gast op ons trouwfeest,
filipkroket had hem meegebracht om te helpen bij
het rollen en bakken van de garnaallekkernijen
“my name is Latif and i am still a virgin”,
zo stelde hij zichzelf voor
Latif had het koud, en heeft het feest vooral slapend beleefd
in de zetel van boer Wilfried, vlak naast de stoof
na vijf maanden zonder papieren
in brussel en omstreken
beseft Latif dat die droomtoekomst,
hem ooit beloofd,
wellicht voor een ander leven moet zijn
dit weekend vertrekt hij terug naar Ghana
om zoals voorheen straatkinderen te helpen
in belgie was hij zelf een straatkind
struinde hij door de koude straten in de hoop
dat iemand hem misschien een warme tas soep zou geven
wilfried, the man who made it all possible
hij vond het wel een beetje vreemd,
dat ik hem out of the blue belde vanuit singapore
of we in zijn roos zouden mogen trouwen
een drinkje voor een man of dertig had ik gezegd
“da’s geen probleem, jonk”, had hij geantwoord
we kenden elkaar toen nog niet,
nu een dikke maand geleden
maar de roos herinnerde ik me wel
een cafe uit ver vervlogen tijden
waar pa ons soms naartoe nam na een deftig familiefeest,
daar naast de brug aan het schipdonkkanaal
alwaar de sanseveria’s vensterbanktrofeeen zijn
melkt wilfried ‘s morgens vroeg zijn koeien
en daarna is hij de jongen die het bier schenkt
na die eerste telefoon heb ik hem nog veel terug gebeld
dat we wellicht met veertig zouden zijn
vijftig
zestig
tachtig
misschien wel honderd
“da’s geen probleem jonk”, bleef hij zeggen
op alles wat ik vroeg of zei
en alzo werd ons huwelijk
een onvergetelijk feest ten huize wilfried,
met een garnaalkroketten caravan
en een champagnebus,
met vuurwerk en brandend hout
met broodjes dankzij mama
en tomatensoep met balletjes van broer koloniaal
met oude buren, vrienden uit vorige levens
en beste vrienden, met familie, eerste lieven
en het trouwe singapore team
het was zonder meer memorabel
met dank aan wilfried
en bovenal de liefde.
pa
typisch pa,
nooit kuisen
maar 15 minuten
voor zijn dochter trouwde
vond hij de vloer een beetje vuil
(23 decmeber 2011 – lembeke)
nog 6 keer slapen
daarom dus ben ik in alle staten
nu nog in singapore
maar vrijdag in ‘t vaderland
om ja te zeggen
tegen mijn liefste koloniaal
mijn moeder is in alle staten
en ik ook.
we hebben samen
maar op afstand slapeloze nachten
en een te hard boenkend hart.
avec papiers
ik zou het in alle drukte nog vergeten mede te delen
mijn status van sans papiers is verleden tijd
het heeft veel zweet en tranen en vooral papier gekost
slijmbrieven van klanten
en smeekbedes van mijn liefste lief
het is ook wel een klein wonder
want ze willen ons hier nog altijd buiten,
wij buitenlanders die het werk van de locals “afpakken”
soms voel ik me een beetje een Marokkaan in Belgie,
ongeliefd bij het brede publiek
maar goed, ik mag dus blijven.
wall street broertje toont zijn dochter
zo gaat dat als je ver van elkaar woont
de wonderlijke skypewereld
die ook zo frustrerend is
ik zou ze zo graag eens vastnemen,
zegt mijn moeder iedere keer ik haar hoor
ik voel dat ze zich hard weert om sterk te zijn
met haar knakkende stem
bijna mama, bijna in het echt
mona komt als kerstgeschenk
letterlijk uit de hemel tot bij u gevlogen
en dan zal het feest zijn
spinnen
meme kaprijke heeft me ooit de allermooiste trui gebreid
in kobaltblauwe agora wol, zo zacht als een echt konijn,
nog warmer als een kolenstoof en met lange haartjes
meme kaprijke breide truien en kousen voor de hele familie
verwoed zat ze met haar zak vol wol achter het raam in de voorstraat
ze keek naar buiten terwijl haar handen het automatisch deden
kousen die niet verslijten, truien die eeuwig blijven bestaan
en toch raakte mijn allerliefste blauw konijn helemaal uit model
omdat mijn grote broer een spin op mij had gezet
en ik helemaal hysterisch werd
doodsangsten
ik trok en sleurde aan die trui,
werd helemaal gek
tot mijn pronkstuk scheurde
als ik nu naar een spin kijk
denk ik nog steeds aan meme kaprijke’s mooiste trui,
aan mijn grote broer
en zijn jeugdige sadistische pesterijen
en dan word ik gewaar dat de realiteit is veranderd
want vroeger was ik bang voor spinnen
en nu vrezen spinnen mij
reageer